✍🏻 ชีวิตที่ร่างเอง

บันทึกก่อนอ่าน

ไม่น่าเชื่อเลยว่าหนังสือเล่มนี้ จะเป็นหนังสือของพี่เอ๋ เล่มแรกที่เราอ่าน ซื้อหนังสือของพี่เอ๋มาหลายเล่ม แต่ไม่เคยหยิบมาอ่านซะที

เราเองวางแผนชีวิตตัวเองมานาน ได้สัมผัสคุณูปการของการค้นหาความหมายในชีวิตมามาก จึงคิดอยากเขียนหนังสือเกี่ยวกับ การค้นหาความหมายในชีวิตมาสักพักแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นแม้ไม่เคยอ่านหนังสือนิ้วกลม แต่ก็เฝ้าใฝ่ฝันว่า…วันนึงหากมีโอกาสออกหนังสือ สำนักพิมพ์แรกที่เราจะไปนำเสนองานก็คือ… สำหรับพิมพ์ Koob ของพี่เอ๋นี่แหละ

ครั้งแรกที่รู้ว่าพี่เอ๋จะออกหนังสือเล่มนี้ ใจมันหาย…รู้สึกว่าตายหล่ะหว่า นิ้วกลม เขียนแล้ว แล้วฉันจะเขียนอะไร

หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่… หวาดหวั่นที่จะหยิบมาอ่านมากที่สุด ไม่อยากอ่าน เพราะกังวลว่า… ถ้าสักวันเราเขียนหนังสือวางแผนชีวิต เนื้อหาจากหนังสือเล่มนี้จะมีอิทธิพล ต่อการเขียนของเรา งานเราจะกลายเป็นของซ้ำ นี่จึงเป็นเหตุผลที่เราหวั่นใจในการ หยิบหนังสือเล่มนี้มาอ่านตลอดเวลาที่ผ่านมา

แล้วทำไมจึงอ่าน… เมื่อ 2-3 วันก่อน ไปร้านหนังสือ เราหยิบหนังสือเล่มนี้มากรีดดูผ่าน ๆ อีกครั้ง ปรากฎว่าท้ายหนังสือ มีบรรณานุกรม ซึ่งประกอบด้วยรายชื่อหลายเล่ม ที่เราก็เคยอ่านเช่นกัน

มีหนึ่งคำถามที่อยู่ในใจของเราตลอดมา… ”ถ้าเราเขียนหนังสือที่มีเนื้อหาจากการ ย่อยมาจากหนังสือต่าง ๆ ที่เราอ่าน ผนวกกับประสบการณ์ของเรา เราจะอ้างอิงถึงหนังสือเหล่านั้นอย่างไร❓”

• นี่จึงเป็นเหตุผลที่เราตัดสินใจซื้อหนังสือเล่มนี้ มาอ่านเป็นเล่มที่ 15 ของปีในท้ายที่สุด

พี่เอ๋ เป็นคนที่เราใฝ่ฝันอยากวัดรอยเท้าเสมอ ซื้อหนังสือพี่เอ๋มาหลายเล่ม กลับไม่เคยหยิบมาอ่านเลยสักเล่ม แต่ก็ชำเลืองสิ่งที่พี่เอ๋ทำแบบไม่ละสายตา และใฝ่ฝันว่า…สักวันฉันจะทำได้ดีเช่นเขา

เหตุผลที่เป็นเช่นนั้น (ซึ่งเป็นเหตุผลที่เราปฏิเสธตลอดมา) เพราะ…ตัวตนด้านมืดของเรา เป็นคนทะนงตน มีอัตตาตัวตนสูง คิดฝันไกล อยากนำตัวเองไปเทียบกับแนวหน้าของวงการ ทั้ง ๆ ที่เรายังไม่ได้ออกเดินทางไปไหน • เราจ้องตากิเลสตัวนี้ที่เรา ห้ามความคิดตัวเองไม่ได้มาตลอด ทุกครั้งที่เห็น…เราพร่ำบอกตัวเองว่า… เราเป็นใครกล้านำตัวเอง ไปวัดรอยเท้ากับเอ๋ นิ้วกลม

วันนี้ตัวตนด้านสว่างบอกเราว่า… อยากวัดรอยเท้าเค้า ต้องเรียนรู้จากเขา ลดอัตตาเรา ยอมรับเขาเป็นอาจารย์

“ชีวิตที่ร่างเอง” หนังสือเล่มแรก ของเอ๋ นิ้วกลมที่หยิบนำมาอ่าน ซึ่งเราเชื่อว่า…พี่เอ๋ จะสอนอะไรเราได้มาก และ หวังเป็นอย่างยิ่งว่า…การอ่านหนังสือเล่มนี้… จะลดระยะห่างระหว่างจุดที่เราอยู่ กับ ปลายทางที่เราฝัน ให้ใกล้กระชับเข้ามาอีกสักนิด

แด่ความฝัน…ของการเป็นนักเขียน

แด่คนอย่างฉัน…ที่หลงตน ฝันไกลและขยับตัวช้า

ชีวิต ∙ อิคิ ∙ 生き : ใช้ชีวิตแบบที่อยากมีชีวิต
29 สิงหาคม 2567

Leave a comment